Nalingi yo. Farewell my love…

Daarnet zag ik het prachtige resultaat van 200 vrijwilligers: de voorlaatste voorstelling van de Sabena-musical Nalingi Yo (‘Ik zie je graag’ in het Lingala). Een fiere peter was ik. Zonder twijfel. De voorbije voorstellingen stond ik zelf ergens te lande op het podium en kon ik er helaas niet bij zijn. Ik ben dan ook verdomd blij dat ik na de vele mooie commentaren eindelijk zelf het spektakel kon bijwonen. Een dikke proficiat aan iedereen die hier zo hard aan gewerkt heeft!!! Echter, ik had nooit gedacht dat ik vanavond zo diep in m’n ziel geraakt zou worden…

Zeventig jaar ongeveer moet hij nu zijn; de Amerikaan die een deel van het door Eva Bruyninckx verzonnen musical verhaal zélf heeft beleefd. Net als de hoofdrolspeler uit de musical verloor de man zijn grote liefde in de beruchte crash van Sabena vlucht 548, die op 15 februari 1961, de dag na Valentijn, van New York naar Brussel vloog en neerstortte in Berg-Kampenhout. De kranige zeventiger was speciaal naar België gereisd om 51 jaar later definitief afscheid te kunnen nemen van zijn grote liefde; één van de jonge atletes die deel uitmaakte van het Amerikaanse kunstschaatsteam dat omkwam in de ramp.

Na een bezoek aan de gedenksteen in Berg wou de man koste wat het kost de musical bijwonen. Ik keek links van me en zag dat de geprojecteerde zwart-wit beelden van de vliegtuigramp fel weerkaatsten in zijn betraande ogen. Verwoed blusten brandweerlui het woedende vuur dat de zwartgeblakerde brokstukken verteerde. Maar het liefdesvuur, diep in de grijze man naast mij, was nog lang niet gedoofd. Integendeel. Dat had hij Eva verteld. Zielsbedroefd achtte hij de tijd rijp om afscheid te nemen. Zo hard hij kon kneep de zeventiger uit het verre U.S. of A. in de vergeelde foto’s van zijn teerbeminde; beelden die hij net voor de fatale vlucht nam en die hij vanavond bij zich droeg. Hij was alleen. Na de voorstelling kwam hij Eva waardig gedag zeggen. “I really enjoyed it, thank you. Tell the man who played the lead role of the pilot he did a tremendous job” vertelde hij. Beleefd knikte de lieve man nog even in onze richting en verliet de zaal…

“En vergeet het af en toe niet te zeggen tegen elkaar: Nalingi yo.”

Net als Eva stond ik er ietwat bedeesd bij. Woorden schoten tekort. “Sinds hij me contacteerde geloof ik niet meer in toeval,” vertrouwde Eva me toe. Wat er ook van zij, het verhaal van deze Amerikaan, wiens levenspad ik vandaag ook maar heel even heb gekruisd, heeft me diep geraakt. Het leven is mooi. Geniet ervan vrienden, elke dag opnieuw. Leef alsof het je laatste is. En vergeet het af en toe niet te zeggen tegen elkaar: Nalingi yo.

6 gedachten over “Nalingi yo. Farewell my love…

  1. ik snap diene mens udo je grote liefde verliezen in een ongeluk is ne pijn die nooit overgaat
    Mijne eerste vriend is ook verongelukt

  2. Echt een kippevel moment ,en de manier waarop jij het beleefd hebt spreekt boekdelen en verklaart nog maar eens hoe een mooi mens jij wel bent .Ik ben fier dat ik je ken Veel liefs LilianeXXX

  3. Hier donderdagmorgen ook nog eens gemerkt dat het leven snel voorbij kan zijn, dus ik kan helemaal volgen. Het was wel verwacht maar toch het ging rapper dan gedacht. Dit is wel zo typisch jou (smile).

  4. Bedankt Udo voor dit te melden! Het doet altijd deugt goeie recensies te krijgen!
    Nalingi Yo. Den Bompa, alias Johnny

  5. Bedankt aan alle acteurs en muzikanten voor de prachtige voorstelllingen!
    Ik heb zeker even erg genoten van het verhaal, als het publiek.

    Groetjes

    ‘d Hobo van’t orkest

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s