Muur & Mythe

Bevriende bloggers,

Binnen pakweg twee maanden kan u genieten van Muur & Mythe. Genieten is wel degelijk het juiste woord, al probeer ik gaandeweg het schrijven van dit blogbericht een sterker synoniem te vinden.

Muur & Mythe speelt zich af op 23, 24 en 25 mei op en rond de site van de Muur van Geraardsbergen en wordt een waanzinnig knap en onvergetelijk spektakel. Niet enkel de gemiddelde wielerliefhebber, fietser of stalen rosbezitter zal van dit unieke gebeuren kunnen -eureka, dat is het!- jouïsseren. Neen, het is een must see voor iedereen die openstaat voor verrassingen…

Uiteraard wordt er in de show teruggekeken op 100 jaar Ronde Van Vlaanderen. Memorabele momenten uit de tijd dat renners hun banden nog zelf oppompten, epo nog een verspreking voor opa was, artiesten nog platen verkochten, piratenpartijen niet in parlementen zetelden en het auteursrecht nog respect genoot. Maar ik wijk af.

Enfin, het is geweldig fijn dat ik deel uitmaak van een groot artistiek leger. De krachtige popzanger die in mij schuilt, mag in Geraardsbergen nog een keer zijn cordes vocales strekken tot Mont Ventoux-hoogtes. Ondergetekende gaat er aan de slag met ‘nummers die niet tot zijn normale repertoire behoren,’ zoals dat dan heet. Zonder meer spannend! Bovendien zal ik samenwerken met operahinde Helena Maes en de immer jonge dames van Scala. Jolijt alom dus!

Muur & Mythe, allen daarheen! En surf zeker eens naar de website voor alle info.

Muzikale groeten, Udo x

PS Backstage-gewijs ben ik trouwens benieuwd of Steven Kolacny sinds Zo Is Er Maar Een een beter moppenarsenaal heeft weten te vergaren, maar dit geheel terzijde 😉

Advertenties

Repetitielokaal ingestort

Sinds kort ben ik gestart met de voorbereidingen van mijn nieuwe live show MAGIE, waarmee ik deze zomer op de planken sta. Het wordt een krachtige live set, waarin ik met 5 geweldige muzikanten nieuw materiaal breng, maar ook teruggrijp naar het beste van de voorbije zomers. Toen iemand mij vorige week vroeg wat hij deze zomer van Udo mocht verwachten antwoordde ik laconiek “Het dak gaat eraf!”. Maar dan figuurlijk…

Wat een onaangename verrassing gisteren: een deel van het dak en een muur van mijn repetitielokaal zijn ingestort. Wat een ravage! Het eerste wat door mijn hoofd flitste was ‘wat als we aan het repeteren waren’? Automatisch haalt een mens zich beelden voor de geest. Bij mij was dat niet anders:  lachende en dollende muzikanten, die op een zomerse avond met een pintje of een sigaretje in de hand, tegen de buitenmuur van het repetitielokaal leunen. Muziekvrienden die de nieuwste moppen op elkaar afvuren en met passie vertellen over het nieuwe instrument, het nieuwe materiaal of het nieuwe lief dat ze in huis hebben gehaald. Tja, ik mag er niet aan denken mocht dergelijke ramp zich voltrekken op het moment dat er iemand aanwezig is!

Enfin, geen gewonden, enkel materiële schade, dus het valt wel mee. Al zou de schade weleens in de tienduizend euro kunnen oplopen. Geen idee hoe erg het met de repetitieruimte gesteld is want voorlopig durf ik het lokaal niet te betreden door het verdere instortingsgevaar. Vandaag komt er iemand langs om te kijken of het gebouw gestut kan worden zodat ik mijn materiaal in veiligheid kan brengen. Keyboards, drums, gitaren, zanginstallatie, etc… kregen vannacht en vanochtend al heel wat regen te verwerken en ik kan alleen maar hopen dat er niet teveel stuk is…

Desalniettemin -om eens een fancy woord te gebruiken- wens ik ieder van u een bijzonder mooi weekend toe!!!

Muzikale groeten, Udo x