Bal National: eindelijk!

Zo’n vijf jaar geleden reeds polsten de organisatoren van Bal National voor het eerst naar een samenwerking op hun fantastische bal populaire in onze hoofdstad. Ondanks verwoede pogingen van mijn toenmalig manager en beschermengel Ronny, bleek het onmogelijk om de puzzelstukjes van mijn agenda in elkaar te passen. Grote schuldige was mijn overwinning in Zo Is Er Maar Een, met heel wat optredens, politie-escortes, helicoptervluchten en andere onvergetelijke en/of zotte momenten tot gevolg.

Een paar jaar geleden was er dan weer lange tijd sprake van een duet met mijn tante Annie Cordy, nog steeds één van de grootste all round vedetten van ons land, die er op de allereerste editie van Bal National bij was. Ook toen bleek het agendagewijs niet mogelijk; mijn tante had teveel werk en -in tegenstelling tot mij- zal ze nooit een voet in een helicopter zetten, haha! ; – )  Ook een duet met goede vriendin en dorpsgenote Sandra Kim was me vorig jaar niet gegund. Een samenwerking zat een tijdje in the pipeline, maar alweer stak de agenda stokken in de wielen.

MAAR! Dit jaar is het eindelijk zover! Na een voorspel van vijf jaar sta ik eindelijk op het grootste openluchtbal van ons land, waar Franstaligen en Nederlandstaligen tot in de late uurtjes samen feesten in de Brusselse Marollen. Op de jubileumeditie nog wel. Tien jaar Bal National, mét bezoek van de Koninklijke familie. De repetitie met begeleidingsband The Planes was alvast zeer aangenaam. Het zal weliswaar een kort gastoptreden zijn, maar het belooft een gezellige bedoening te worden zaterdag, zeker met ervaren rotten als Johan Verminnen, Sandra Kim, Plastic Bertrand en Lio.

Speciaal ook om alweer de hand te mogen schudden van onze twee Vorsten Albert II en Philippe I. En of je je nu Vlaming, Waal, Brusselaar of Belg voelt, het is en blijft een uniek momentum in onze vaderlandse geschiedenis. Mijn gedachten dwalen af naar de Koningsdag van enkele jaren geleden, waarin ik samen met Steve Willaert en Ronny heel wat tijd stak om er het Volkslied te brengen. Waar mijn oude leermeester ook moge zijn, ik ben er zeker van dat hij zaterdag zijn geweldige glimlach amper zal kunnen onderdrukken… Of zoals Steve me ooit zei: “Wie zaait zal oogsten.” Bal National: eindelijk! : – )

See you in de Marollen, in de schaduw van de bollen van ollen!

Sterkte!

Free Record Shop loopt op zijn laatste benen. Een zoveelste doodsteek voor de muzieksector, maar vooral een drama voor de getroffen werknemers en hun gezinnen.

Benieuwd naar de barricades, de media die het personeel opwachten aan de uitgang van een brandende winkel en de politiekers die in allerijl speciaal uit vakantie terugkeren…

Ik vrees echter een dood, even geruisloos als de airco voor de downloadservers die de verkoop, de creativiteit en de artistieke ontplooiing al jaren ongestoord verkankeren. De muzieksector wordt verder digitaal leeggezogen en gereduceerd tot een vergeten, lelijke kamerplant, wegkwijnend in een donkere hoek, smekend om een streepje zon.

Sterkte aan alle betrokkenen!