Muzikale snuisterijtjes

Goedemiddag,

De laatste dag van het jaar bladert een mens al eens digitaal door oude emails en komt dan plots een tekst tegen. Een liedjestekst. Waar uiteraard ook een lied aan vasthangt. In de verte -echt heel erg ver- gaat dan een belletje rinkelen. Tiens? Even de titel intikken in de zoekfunctie van m’n laptop. En ja hoor… daar staat ‘t: een demootje. Even luisteren…

Af en toe schrijf ik een pietluttig dingetje, gewoon in een emotionele bui; een eenvoudig niemendalletje dat exact samenvat hoe je je op dat moment voelt. En het kan gek klinken, maar soms kom ik kleine hersenspinsels tegen die ik compleet vergeten was. Bij momenten flitst er een oude melodie voorbij wanneer ik achter de piano zit. En dan plots weer -zoals nu- een tekst, wanneer ik door oude digibrieven blader.

Het emowijsje dat ik zonet terugvond is een impressie van een ouder die een kind verloor en daar na al die jaren nog steeds dag in dag uit aan denkt. Ik schreef het blijkbaar in de maand mei, op een doodgewone werkdag. Het menselijk brein kan zo onvoorspelbaar zijn. Temeer omdat ik helemaal niet kan weten hoe het voelt een kind te hebben, laat staan er één te verliezen.

Ik bedacht me net dat ik wel eens een lied schrijf -ook al is het soms een mini-song- dat voor anderen misschien iets kan betekenen. Ik pretendeer helemaal geen waanzinnig straffe auteur of componist te zijn, maar je weet maar nooit of iemand er iets mee is.

We leven ondertussen in muzikale tijden waarin betalende consumenten enkel nog singles kopen (en niet-betalende downloaders de bagger gewoon deleten, want die muzikale wegwerpbytes vervuilen godverdomme de ruimte op de harde schijf!). Pietluttige nummers worden dan ook nooit ofte nimmer nog opgenomen in de studio. De nieuwe generatie artiesten heeft waarschijnlijk zelfs nog nooit gehoord van album tracks, liedjes waarmee je de ruimte tussen de (gemiddeld) twee hits op een album opvult. Het artistieke -en dus ook de kleine taalprullen en melodietjes- gaan zo verloren. Terwijl sommige zielen net wél waarde zouden kunnen hechten aan ‘dat ene lied’.

Daarom ga ik in de loop van 2014 bekijken of ik af en toe eens centen kan investeren in een eenvoudige productie van dergelijke zangstukjes, gewoon piano/stem bijvoorbeeld, waarna ik ze digitaal beschikbaar stel. Geen singlewaardige songs, zoals dat dan in platenfirmatermen heet. Geen grote poeha over ‘mijn nieuwste single gaat over… blablabla.’. Neen, gewoon een dingsigheidje dat ik dan -hopsa- online zet. Dat het me meer kost dan opbrengt maakt eigenlijk niet uit. Als ik vervolgens één iemands hartepijn drie luttele minuten kan verlichten met een muzikaal snuisterijtje, dan is het al goed.

Soms moet je je gevoel durven volgen.

Gelukkig nieuwjaar, Udo x

Advertenties

Ook beelden Focus WTV online

Op vraag van heel wat mensen geven we graag de link naar de website van Focus WTV, waar u het interview van Udo in het programma Alles Goed en Udo’s versie van het lied Ave Maria kan terugvinden.

Na een succesvolle tweede editie van Kerst met Udo, kan u als organisator nu reeds een optie aanvragen voor Kerst met Udo 2014.

Udo te gast bij Focus WTV, op de markt van Torhout

Udo te gast bij Focus WTV, op de markt van Torhout

Aflevering Trendiez (RTV) online

Goed nieuws voor de fans die via Facebook te kennen gaven de aflevering van Trendiez te willen bekijken. Het populaire programma van regionale televsiezender RTV, waar Udo op 28 december te gast was, is vanaf vandaag online terug te vinden op de website van RTV.

update 8 januari: Door enkele technische obstakels staat de uitzending een week later dan voorzien online. Aandachtige kijkers zien Udo vanaf 54′ voor het eerst als quiz master aan het werk 😉

Amaryllis stond onverwacht even haar plekje af aan Udo...

Amaryllis stond onverwacht even haar plekje af aan Udo…

De gasten van links naar rechts: Margriet Hermans, Udo, Maureen, gastvrouw Amaryllis Temmerman, Liliane Saint-Pierre en Frank Galan.

De gasten, van links naar rechts: Margriet Hermans, Udo, Maureen, gastvrouw Amaryllis Temmerman, Liliane Saint-Pierre en Frank Galan.

Udo in 1000 Klassiekers van Radio 2

Gisteren was Udo te gast bij Radio 2 in het programma 1000 Klassiekers, waar hij met zijn versie van Isn’t It Time een hoge score wist te halen. Udo sprak onder meer over zijn plannen voor 2014 en 2015, maar had het uiteraard ook over zijn favoriete klassiekers, waaronder songs van Soulsister.

Udo, samen met Radio 2-presentator Benjamien.

Udo, samen met Radio 2-presentator Benjamien.

31 december: het debuut van Udo op MENT TV – De Vlaamse TOP 100 van 2013

MENT TV

Persbericht van MENT TV

 

 

31 DECEMBER:  

HET DEBUUT VAN UDO OP MENT TV – DE VLAAMSE TOP 100 VAN 2013

MENT TV beschouwt ‘DE VLAAMSE TOP 10’ als 1 van haar paradepaardjes. De hitparade wordt uitgezonden op MENT TV, wordt wekelijks ook  ‘gelezen’, op radio nationaal uitgezonden en wordt ook in Nederland nationaal in prime time geprogrammeerd. Daarom mocht een totaaloverzicht niet ontbreken in de eindejaarsprogrammering. Alle nummers uit De Vlaamse Top 10 kregen iedere week ‘omgekeerde punten’, een nummer dat op 10 stond 1 punt, een nummer dat op 1 stond 10 punten… Dat resulteerde in een Vlaamse Top 100. Udo en Tyana presenteren op oudjaarsmiddag- en avond deze Top 100.
10 uur lang de grootste hits van 2013 met ontknoping even voor 22 uur.
Voor Udo is het zijn debuut op MENT TV. Tyana presenteerde eerder de programmareeks ‘Request’ op de zender.

Magali Sibille, MENT TV: ‘Udo is een vakman, als presentator en uiteraard ook als artiest. Het profiel van Udo past perfect bij MENT TV. MENT brengt entertainment op een speelse maar professionele manier voor een grote doelgroep. Altijd vanuit een positief en kwalitatief standpunt. Ook Udo combineert die speelsheid en dat professionalisme. Hij weet waarover hij bij muziek praat en wordt door collega – artiesten alom gewaardeerd. De keuze om Udo deel te laten uitmaken van de MENT TV ploeg lag voor ons dus voor de hand. Met mensen als Udo en de keuze van de andere MENT gezichten wil MENT TV haar kwaliteitsgedreven aanpak in de verf zetten en verder uitstralen’.

Udo:”Toen MENT TV me vroeg om deze top 100 mee aan elkaar te praten heb ik geen moment getwijfeld. MENT TV is een unieke zender die geen enkele Vlaamse artiest in de kou laat staan. Integendeel, iedereen is er steeds welkom. Net dat spreekt me enorm aan want zowel als uitvoerend artiest en als componist ligt het Vlaamse lied me na aan het hart. Samen met de zender wil ik me inzetten om elke Vlaamse artiest de nodige aandacht te bezorgen, wat in deze moeilijke muzikale alles-moet-gratis-tijden heel erg belangrijk is geworden. Sta me dan ook toe om iedereen uit onze muziekfamilie een voorspoedig en muzikaal 2014 toe te wensen en af te sluiten met iets wat Eddy Wally me ooit toevertrouwde: “De zon schijnt voor iedereen”. Laat ons daar samen met MENT ook in 2014 werk van maken!”

Tyana en Udo presenteren op oudejaarsdag de Vlaamse TOP 100 van 2013

Nieuwe single begin 2014

Een nieuwe single voor Udo...Begin 2014 brengt Udo een nieuwe single uit! Dat schrijft hij in zijn BLOG. Zowel de opnames van het lied als die van een bijhorende videoclip werden reeds ingeblikt.

De zanger kan nog niet veel kwijt over het nieuwe nummer aangezien de single bij een actie hoort en het nog wachten is op de lancering ervan.

Wel verklapt Udo dat het om een mooie actie en een bijzonder lied gaat…

Nota aan de pers: Voor al uw vragen en/of voorstellen, contacteer Brigitte Devos op het nummer 0477/42.00.61 of via email: devos.brigitte@telenet.be.

Pssstttt…

Pssstttt…

Zoals jullie al wel hadden opgevangen komt er weldra een nieuwe single aan. Het schrijf- en productieproces is reeds achter de rug en er wordt ook gewerkt aan een bijhorende videoclip. De beelden daarvoor werden eveneens ingeblikt.

Het is weliswaar nog even op de tanden bijten voor jullie én voor mij. De single hangt vast aan een zeer mooie actie en het is wachten op de lancering ervan. Wat ik wel al kwijt kan: het is een zeeeeeeeeeeeeeeer speciaal nummer…

Voorlopig kan ik nog geen andere details vrijgeven.

Maar bij deze weten jullie toch al heel wat… niet? 😉

Muzikale groetjes, Udo x

Nachtwerk voor Michel 'Shelle' Dierickx, mixing and mastering.

Nachtwerk voor Michel ‘Shelle’ Dierickx, mixing and mastering.

1000x Dank

cropped-kerst-en-nieuw-2014.jpg

Lieve mensen allemaal,

Graag wil ik jullie niet zomaar een fantastisch mooie kerst en een gelukkig nieuw jaar toewensen. Neen, ik wil jullie vooreerst allemaal bedanken voor de mooie momenten, zowel voor, tijdens als na de optredens van het voorbije jaar.

Mijn geweldige fans en al de mensen die naar mijn optredens komen en mijn muziek appreciëren, dankuwel voor jullie steun en vriendschap!

Aan alle organisatoren, bookers en mediamensen, bedankt voor het vertrouwen! Dankzij jullie kan ik mijn muziek (en alle emotie & energie die daarmee gepaard gaat) delen met zoveel mensen.

Een welgemeende dank aan diegenen die mij omringen op zakelijk & organisatorisch vlak, mijn trouwe vrienden-muzikanten, techniekers, roadies, promoteam, fansite beheerders, schrijf– en andere muzikale partners. Jullie zorgen ervoor dat ik lente, zomer, herst en winter mijn ding kan blijven doen.

Dankuwel ook aan familie & vrienden voor het begrip voor mijn drukke bestaan.

Ik wens iedereen fantastisch mooie, warme en gezellige kerstdagen toe én een jaar vol liefde, vriendschap en geluk. Geniet van elk moment. We zien elkaar zeer snel!

Voor alles, duizend maal Dank, mét hoofdletter D.

Liefs, Udo x

Tunesmiths

Bloggers,

Gisteren ging ik voor het eerst sinds lang nog eens een frietje steken in de frituur waar ik als scholier en Zaventemse jongeling de Vlaamse aardappelkwekers jaaaaaren aan een stuk heb gesteund. De voorbije weken was er tijdens het voorbijrijden telkens de drang om nog eens een bezoekje te brengen aan ‘de Rudy’ van Frituur Rapide. En zoals het hoort kom je op zo’n heuglijk moment mensen tegen die je al lang niet meer gezien hebt, maar waar je op één twee drie weer een vlotte babbel mee kan hebben. Ook BIG kwam gisteren de hongerige maag spijzen. BIG, in de plaatselijke muziekscene onder meer gekend als bassist en mede-eigenaar van de laatste muziekwinkel die Zaventem rijk was. Was, want zoals bij de meeste muziekwinkels ging ook deze kleine zelfstandige overkop. De tol van het Internet en de grote internationale internetshops zoals de Duitse giganten Thomann en Music Store. Enfin, het gekende verhaal. Leuk om wat herinneringen op te halen en te beseffen dat ook muzikanten die noodgedwongen een andere job moesten zoeken toch nog steeds de muziekmicrobe onderhuids meedragen. BIG studeert na al die jaren jazz aan de academie en grapte dat hij na zovele jaren in repetitielokalen en op lokale podia nu eindelijk echt muziek leert spelen 😉

Mijn tijd in de Zaventemse academie ligt al lang achter mij. Piano, klarinet en notenleer bij onder andere de superlieve en zachte Lena Verstraete, die mijn moeder ooit vertelde dat haar 8-jarige “zong als een kleine nachtegaal”, een verhaal dat ik als tiener op familiefeesten en avondjes onder vrienden al te vaak heb gehoord. Toenmalig directeur Arie Van Lysebeth riep de onbezonnen nachtegaal, die niet echt een goed student was, geregeld op het matje. Letterlijk dan, want de vloer van zijn imposante kantoor was bekleed met tapijt. “Schoenen uit bij de directeur!” Met zijn grijze kruin en bij momenten zongeblakerde huid was Van Lysebeth de Richard Gere van Zaventem, die er in z’n eentje voor zorgde dat zowat alle moeders en MILFS uit de streek hun kinderen regelmatig persoonlijk (!) en ruim op tijd in de muziekschool dropten. Ondertussen is de man al zo’n twintig jaar directeur van het Brussels conservatorium en juryvoorzitter van de Koningin Elisabethwedstrijd.

Na het bezoek aan Frituur Rapide nam ik nog wat tweets door van muziekwebsites en stuitte ik na wat doorklikken op een mooi verhaal achter de country song I Drive Your Truck van Lee Brice. (Nu, ik hou wel van verhalen achter songs. Check ook zeker het verhaal van Ke Riema achter de tekst van Eenzaam Zonder Jou van Will Tura).

Country is BIG in America en I Drive Your Truck werd op The Country Music Association gelauwerd als Song Of The Year, een enorme verdienste in een land waar zoveel muzikale cowboys rondlopen. Connie Harrington, één van de drie songschrijvers uit Nashville die deze song schreven, luisterde in het naar huis rijden naar de plaatselijke radio. Ze hoorde een interview met Paul Monti, vader van soldaat Jared, die om het leven kwam in Afganistan op het moment dat hij een gewonde medesoldaat wou redden. “Do you still drive Jared’s truck?” vroeg de reporter. “Yes, I do,” antwoordde de geëmotioneerde vader, “I just love driving it because it reminds me of him. Though I don’t need the truck to remind me of him, I think about him every hour of every day.” Connie Harrington was gepakt door het verhaal en schreef samen met Jessi Alexander en Jimmy Yeary de gelauwerde tranentrekker I Drive Your Truck.

 

Het patriotisme van de Amerikanen is erg groot. Als niet-Amerikanen vinden wij het vaak wat over the top maar dat heeft dan weer veel te maken met het feit dat wij uit een andere cultuur komen en minder voeling hebben met hoe Amerikanen patriotisme ervaren. De muziekvideo is naar mijn bescheiden mening enorm getelefoneerd, maar het beeld van de vader die met de truck van zijn overleden zoon door de velden scheurt versterkt dan weer de eenvoudige maar rake tekst van het nummer. Beslist de moeite om de clip uit te kijken. Het einde zal voor velen onder ons hartverscheurend zijn en doet een mens nadenken over het nutteloze bloedvergieten.

Net als deze drie Amerikaanse songsmeden (tunesmiths in het Engels, wat een fantastisch woord is dat toch!) ben ik ook iemand die enorm kan opgaan in het creëren van een song. Het valt niet vaak voor dat er zo’n diepe emoties de bovenhand nemen en je op een natuurlijke manier een lied schrijft. Mijn ‘eerste keer’ was toen ik zo’n zestien of zeventien was. Muzikaal lag ik al enkele jaren stil want het muziekschooldiploma (dat voor mijn ouders zo belangrijk was), had ik op m’n dertiende op zak en niets kon me nog tegenhouden om eindelijk te doen waar ik zin in had: sporten met de vriendjes 😉

Het was door wijlen Pierre Van Pottelbergh, vriend en verzekeraar van m’n vader, dat ik de smaak weer te pakken kreeg. De man deed me enkele moderne pianopartituren cadeau en ik was opnieuw vertrokken. Algauw componeerde ik talloze melodietjes en één ervan ging over een ingebeeld verhaal van een man die afscheid moest nemen van zijn vrouw die aan terminale kanker leed. Beetje vreemd voor een zeventienjarige, die vooral bezig was met stoerdoenerij en niet eens rechtstreeks in contact was gekomen met dergelijke levensverhalen. Ik herinner me nog dat ik onophoudelijk jankte achter de piano en zomaar een lied neerschreef. Een waanzinnige ervaring als ik er nu over nadenk. Het overkomt me nog zelden dat ik in die mate emo ben tijdens het schrijven, maar het was wel de eerste keer dat ik die emotionele muziekpoort had opengezet om een gevoel van me af te schrijven. Zovele jaren later heb ik deze oude song definitief afgewerkt met X-Factor mentor Vincent Pierins. Het nummer Vrij kwam in 2009 terecht op het debuutalbum van Herbert Verhaeghe, die ondersteboven was toen hij de demo voor het eerst hoorde. Vrij ging onopgemerkt voorbij als 11de album track, maar voor mij heeft het nummer veel meer emotionele waarde dan de weinige hits die ik schreef.

Deze ervaring droeg bij tot mijn passie voor muziek en het verklaart ook mee hoe erg ik begaan ben met het lot van echte tunesmiths. Broodschrijvers zijn ware songsmeden, ambachtslui met een uniek talent. Het zijn geen bakkers, vrachtwagenchauffeurs of bedienden in een kantoorgebouw. Neen, het zijn mensen die een ander talent bezitten en waardevolle dingen kunnen creëren. Ze maken liedjes, die misschien wel het alledaagse leed kunnen verzachten voor die bakkers, vrachtwagenchauffeurs en bedienden die ook elke dag energie steken in hun job.

Nét daarom ben ik ook zo gedreven wanneer het aankomt op llegaal downloaden en de daarbijhorende laksheid, het onbegrip en het je-m’en-foutisme van de nieuwe generatie en zowat iedereen in onze maatschappij. Nét daarom kan ik ENORM kwaad worden op de ziekmakende advocatenmanoeuvers van de FOD Economie en de internetlobby van Belgacom, Voo en andere Telenets van deze wereld. Kwaad ben ik op een politieker als Johan Vande Lanotte, die al dan niet beseft welk bloedbad hij zal aanrichten wanneer hij zijn CODEX zal invoeren. Al dat foragezeik van mensen over ‘de geldwolven van SABAM‘ ben ik beu gezien; ik lees die bagger al niet meer. Het gaat niet over SABAM maar over de mensen die door organisaties als SABAM verdedigd worden (er zijn er trouwens veel meer dan SABAM). Het gaat hier over mensen zoals u en ik, die godverdomme ook maar hun werk doen. Mensen die proberen te leven van hun talent als songschrijver. Zij worden niet rechtstreeks betaald voor hun werk. Neen. Zij krijgen pas inkomsten wanneer hun liedjes succesvol zijn en worden gedraaid op de radio. Of wanneer LP’s, cassettes en CD’s waar hun schrijfsels op staan verkocht worden. Nu ja, dat was vroeger, want de fysieke geluidsdrager heeft in deze allesgratistijden z’n beste tijd gehad. R.I.P.

En er mag best wel kritiek zijn op een onderneming als SABAM. Natuurlijk! Bij SABAM worden ook fouten gemaakt en ik ben het ook niet eens met alles wat SABAM onderneemt. Bijlange niet! Maar bent u akkoord met alle beslissingen die uw werkgever neemt? Bent u akkoord met alle bedrijfsuitgaven? Neen, natuurlijk niet. Bent u akkoord met al uw eigen beslissingen en uitgaven? Ik vermoed van niet. Kritiek moet er zijn! Maar ze moet terecht zijn. We spreken hier over de boterham van professionals die evenveel rechten hebben als u en ik in dit leven. Het werk of beroep van een songsmid wordt door Jan-met-de-pet al even goed begrepen als het patriotische gevoel van een Amerikaan door de gemiddelde Europeaan. Maar moeten we het daarom zomaar afkeuren en neersabelen? Moeten we daarom blijven kappen op het werk van een SABAM? Vrienden, schiet niet op de boodschapper. We spreken hier over een veelvoud van RenaultFord- en Volkswagendrama’s. Alleen komt dit niet in het nieuws wegens niet spectaculair genoeg. Muziek maken is een ambacht en voor een ambachtelijk werk moet je betalen, net als voor het brood dat je bij de bakker haalt, net als voor het werk van de kantoorbediende, die op het einde of het begin van de maand zijn salaris netjes op zijn rekening verwacht.

Bravo Mario Guccio en Jo Cassiers – die laatste heeft trouwens ook een patriotische country song in Amerika op zijn palmares staan- voor de eerlijke open brieven en awoert aan Elio Di Rupo, Johan Vande Lanotte en anderen, die op het punt staan om een zoveelste bloedbad aan te richten in een sector waarvan ik dacht dat de bodem al lang bereikt was. Het voelt voor mij aan alsof een stervende man voor zijn laatste adem alsnog beroofd wordt van zijn portefeuille. Het is ronduit beschamend.

Ik roep nogmaals alle uitvoerende en creërende kunstenaars op om hun stem te laten horen door de petitie te tekenen. Laat dit protest nog maar het begin zijn en laat ons onze sector verdedigen tegen een zoveelste vorm van piraterij en parasieterij. Laat ons de kern van alles, de muziekwerken en hun scheppers, beschermen!

Tunesmiths is meer dan zomaar een mooi woord; het zijn godverdomme mensen van vlees en bloed.

Muzikale groet, Udo x