Udo schrijft liefdeslied voor Valentijn

Op vraag van Radio 2 schreef Udo het liefdeslied ‘De Prinstepolste’, een nummer in zijn dialect. Behalve Udo werkten ook Born Crain, Maaike Cafmeyer, Belle Perez en Karen Damen mee aan het Valentijnsproject van de radiozender.

Meer informatie over ‘De Prinstepolste’ vind je in Udo’s blog of in de sectie Persberichten.

Advertenties

Valentijnsactie van Radio 2 levert opmerkelijke liefdessongs op

Persbericht van Radio 2

valentijn2014_carv1

In de aanloop naar Valentijn gaat Radio 2 op zoek naar het mooiste, grappigste, origineelste koosnaampje waarmee mensen in hun dialect hun liefde betuigen. Inzendingen zijn welkom tot 7 februari. Om de actie te lanceren, vroeg Radio 2 aan 5 Bekende Vlamingen om een liefdeslied in hun dialect te brengen. Dit leverde 5 verrassende songs op.

Op 14 februari kiezen de luisteraars van Radio 2 per provincie hét koosnaampje dat ze het mooist, treffendst of grappigst vinden, uit de 4 beste inzendingen. In afwachting van Valentijn worden de Radio 2-luisteraars al in stemming gebracht voor de liefde door 5 zangers en zangeressen, die per provincie voor een liefdessong gezorgd hebben. Maandag 27 januari worden de songs voorgesteld tijdens Middagpost in elke provincie.

 West-Vlaanderen: ‘Andere Plannn’ van Maaike Cafmeyer
“Liefde is geen slagroomtaart, er is altijd meer aan de hand! En net daarom is het zo opwindend.” Maaike Cafmeyer is ontroerd als ze net de song heeft ingezongen voor de Valentijnsactie. En nog meer door de twee mannen die het nummer voor haar maakten. Het is de eerste keer dat ze iets opneemt met Frans Grapperhaus, haar vriend. Frans componeerde het nummer samen met zijn goede vriend en muzikant Wannes Cappelle. Wannes schreef ook de tekst. De balkonscène uit Romeo en Julia, dat zag Wannes voor zich. “Maar hier staat Julia aan het raam te zingen, voor haar Romeo. Maar wat blijkt, Romeo is getrouwd met een ander…” Een Valentijnsnummer met een angel. Klein en intiem. Maaike laat zich hier van haar meest kwetsbare kant zien.

Oost-Vlaanderen: ‘Tuupetegoare’ van Born Crain
“Zij is van de Muie en ik, ik ben van Loatem”. Een onmogelijke liefde tussen de rosse blageur uit Sint-Martens-Latem en een simpel wijf’ke uit de volkse Gentse buurt  De Muide: Romeo en Julia’ anno 2014. Maar als je een somber liefdesnummer had verwacht heb je het goed mis, want in de versie van Born komen beide ‘tuupetegoare’: samen. Lekker sixties, vettig, prettig en met een dikke knipoog zoals je het van Born Crain kan verwachten. En in perfect ‘schuun Gents’, dat hem werd ingefluisterd door zijn bompa, zo klinkt Valentijn in Oost-Vlaanderen.

Vlaams-Brabant: ‘De Prinstepolste’ van Udo
Udo heeft een liefdeslied geschreven in het Nossegems. De tekst is een mengeling van ‘Noskoems’, Leuvens, Brussels met wat Algemeen Nederlands doorheen. Udo is dan ook opgegroeid in Voskapel, pal in het midden van Leuven en Brussel. Die mix is de taal van zijn jeugd.

De Prinstepolste is de titel, een Brussels woord dat zijn moeder vaak gebruikte. Het komt van ‘le principal’ en betekent: jij bent het allerbelangrijkste voor mij. En daar gaat het nummer ook over. Over hoe je hart zo kan overlopen van liefde voor iemand dat je er constant aan denkt, dat je hem of haar overal ziet of hoort. Het gaat over iemand zo graag zien dat je gekke dingen begint te doen en je klaar voelt om volgende stappen te zetten. Kortom, een song over de Liefde met grote L.

Antwerpen: ‘Kzing’ van Karen Damen
Het Antwerpse Valentijnslied wordt gezongen door iemand die je normaal niet solo hoort zingen: Karen Damen van K3. Voor de muziek en de tekst zocht ze twee mannen op waarvoor ze naar eigen zeggen, heel veel bewondering heeft: Ozark Henry en Gert Verhulst. Een niet zo voor de hand liggend duo zou je denken. Maar hoe zeggen ze dat in fysica en in de liefde? Opposites attract! En Karen is stiekem blij dat ze eens in haar eigen dialect mag zingen. Want dat mag niet bij K3.

Limburg: ‘Ich haaw van och’ van Belle Perez
Belle Perez maakte een cover van Ik Hou van U van Noordkaap. Voor de ‘vertaling’ kreeg ze hulp van Stijn Meuris en moest ze behoorlijk wat oefenen. Want met haar Spaanse roots is het er nooit van gekomen om echt dialect te spreken. “De vettige Noord-Limburgse A en O had Ik gelukkig wel mee,” lacht ze. Misschien moet Belle volgende keer ook eens met Ozark Henry samenwerken, want ze hebben alleszins iets gemeen. Het eerste wat Belle namelijk doet als ze in de studio komt, is haar schoenen uitgooien. “Zo sta ik stevig met mijn beide voeten op de grond en kan ik helemaal in de muziek duiken.” En dat heeft ze gedaan. Met haar ogen dicht en op blote voeten creëert ze met deze nieuwe versie van ‘Ik hou van u’ een wereld waarin het Limburgs dialect en het Zuiden mekaar tegen komen.

Nieuwe single: De Prinstepolste

valentijn2014_carv1Lieve mensen,

Enkele maanden geleden vroegen de vrienden van Radio 2 me of ik voor hun Valentijnsactie een nummer wou maken in mijn dialect. Ik mocht een bestaand nummer coveren en er een nieuwe tekst op verzinnen.

Blij verrast als ik was zei ik meteen ja. Het leek me een bijzondere uitdaging om een passend lied te vinden en daar een tekst op te schrijven. In eerste instantie ging ik ervan uit dat ik iemand moest inschakelen om een Zaventemse tekst te schrijven, want zelf ben ik niet echt een specialist als het op dialecten aankomt. Maar iemand vinden die én ‘Noskoems kost klappe’, én teksten kan schrijven, én specifiek nog een liedjestekst in elkaar kan boksen; het is geen eenvoudige opgave. De enige persoon waar ik aan dacht was de sympathieke Zaventemnaar Jan Van Eycken, de knapste gitarist van De Kreuners (nu ja, ze hadden maar één gitarist, moehaha 😉 ). Echter, ik moest eerst nog een ingeving krijgen op het vlak van songkeuze, terwijl ik slechts enkele weken verwijderd was van de deadline voor de productie. Spannend in het kwadraat!

Eerlijk gezegd heb ik er enkele nachten van wakker gelegen. De nodige ingeving kwam maar niet en ik kon toch moeilijk een tekstschrijver inschakelen als ik nog geen nummer had. De witte rook bleef uit totdat ik moest denken aan één van de vele ideetjes die ik de weken ervoor had opgenomen. Ik was gestart met het maken van een Kuifjesachtige tekst op een typisch singer-songwriter nummer en plots viel de puzzel in elkaar. Ik zou de tekst herwerken en een demo maken voor Radio 2. Zo gezegd, zo gedaan. De lieve Radio 2 mensen waren meteen verkocht en geleidelijk aan veranderde het liedje en kreeg het de titel ‘De Prinstepolste’ mee.

‘Prinstepolste’ is een sappig woord dat mijn mama geregeld in de mond nam en waarvan mijn ganse familie in Limburg spontaan in de lach schoot, toen ze het voor het eerst hoorde.

Wat ik leuk vind aan heel dit verhaal is dat ‘De Prinstepolste’ zo goed in de smaak viel dat ook de andere artiesten die aan dit Valentijnsproject meewerken (zie persbericht), eveneens afstapten van het cover idee en in hun geweldige muzikale pen kropen. Zo zijn er unieke liedjes ontstaan in enkele van de smeuïge dialecten die ons land rijk is. Ik ben echt bijzonder opgetogen over deze verfrissende actie van Radio 2, want elk nummer is de moeite waard! Het was werkelijk een plezier om ‘De Prinstepolste’ te mogen creëren en opnemen, dus dankuwel Radio 2!

Langs deze weg wil ik even de loftrompet steken over mijn goede vriend en buur Gilbert Frederickx.  Hij was de ideale toetssteen en wist me te gidsen langsheen de vele invloeden op mijn ‘Noskoems’ en ‘Voskapels’ dialect. Ik heb, in functie van de klanken die ik in het lied wou, artistieke keuzes gemaakt tussen Leuvense en Brusselse woorden, afgewisseld met algemeen Nederlands, waar ik als kind en tiener uiteindelijk toch meer voeling mee had.

‘De Prinstepolste’ gaat over hoe je hart zo hard kan overlopen van liefde voor iemand dat je er constant aan denkt, dat je hem of haar overal ziet of hoort. Het liefdeslied gaat over iemand zo graag zien dat je gekke dingen doet en dat je je tegelijkertijd ook klaar voelt om volgende stappen te zetten in je relatie en je leven. Kortom, een song over de Liefde met grote L.

Ik hoop dat jullie kunnen genieten van het nummer en van de videoclip die Radio 2 kwam draaien tijdens de studio-opnames. We had fun! 🙂 Het lied aankopen kan via deze link. Alvast bedankt voor jullie steun!

Heel veel muzikale groetjes, Udo x

P.S.: Speciale dank gaat uit naar alle creatievelingen die meewerkten aan het nummer: Veerle Segers, Tim Van Merode (videoclip) & Radio 2, Yannic Fonderie (productie), Rafael Van Assche (techniek), Pallieter Van Buggenhout (gitaren en ukelele) en Shelle Dierickx (mixing & mastering).

P.P.S.: De single is te downloaden via deze link.

‘Charmezanger’

De Standaard/ Het Nieuwsblad: “Charmezanger Johnny White overleden”.

Het overlijden van deze voor mij bijzonder fijne man raakt me dusdanig dat ik extra gevoelig ben aan dat ene woord. ‘Charmezanger’. Zo pejoratief.

Waarom zie ik dat woord zo vaak verschijnen? En waar komt dat woord toch vandaan? Op het Net vind ik één officieuze uitleg terug: ‘charmezanger, zanger van smartlappen’. Aha! ‘Smartlap’ heeft niet bepaald een positieve connotatie. Volgens Wiki is die benaming neerbuigend bedoeld. Indien een smartlap slaat op een levenslied (waarin al dan niet “een larmoyante geschiedenis” wordt verteld), dan kan je zowat alle moderne songs als smartap catalogeren.

Bijgevolg is zowat iedereen een charmezanger en gaat het woord z’n doel voorbij. Je kan als journalist zum Beispiel het woord evengoed in deze titels gebruiken:

De Morgen: “Charmezanger Milow speelt uitverkochte thuismatch in Leuven”

Belga: “Le chanteur de charme Ozark Henry pieds nus chez le roi Philippe”

HipHop DX: “Scoop DeVille Details Song Featuring Charm Singers Eminem & Busta Rhymes”

Sorry, maar op bepaalde zangtalenten zoals een Johnny White kleef je naar mijn gevoel niet het etiket charmezanger. Dat woord is elitair, not done en achterhaald. Het is totaal overbodig. Welk nut en welke meerwaarde heeft het voor onze taal? Stop ermee het te pas en te onpas te gebruiken en neem een voorbeeld aan deredactie.be: “Zanger Johnny White overleden“.

Rust zacht lieve man. M’n gedachten zijn bij jou, je familie, vrienden en fans.

Udo x

Nu Alles Stil Is…

Vrienden,

Exact een jaar geleden stierf Bart Van den Bossche. Een paar weken later, tijdens de anne Awards, bracht ik op vraag van Johan Notebaert, toenmalig muziekverantwoordelijke bij de Vmma, het lied ‘Nu Alles Stil Is’, een song die op het eerste album van Bart Van den Bossche staat.

De pakkende beelden bij de hommage, de stilte (het was echt heel stil in de anders zo rumoerige zaal) en de lange, staande ovatie voor deze erg gewaardeerde collega, zorgden voor heel wat emotie en kippevel. Hoewel ik Bart niet zo goed kende was ik echt wel aangedaan door zijn dood. Net als bij andere mensen bracht het heengaan van Bart ook bij mij oud verdriet naar boven.

Zingen ter nagedachtenis van iemand is voor mij één van de moeilijkste dingen die er bestaan. Ik word regelmatig gevraagd om op begrafenissen te zingen, zelfs vorige week nog, maar ik weiger telkens. Ik weet ook wel dat ik daar een extra boterham mee zou kunnen verdienen, maar emotioneel valt het me dikwijls te zwaar om te zingen in een kerk of een ruimte waar mensen samenkomen die kapot zijn van verdriet.

Ter nagedachtenis van Bart Van den Bossche, zijn familie, vrienden en fans, post ik graag m’n bescheiden live versie van ‘Nu Alles Stil Is’, met helemaal op het einde het melodietje van Bart z’n gekendste lied. Een correct weergegeven interview dat ik een jaar geleden gaf kan je vinden op de Showbizzsite.

Liefs, Udo x

Vrouw te koop!

David_Bowie_Meistersaal

Also, also! David steekt een sigaret op in de studio. Tssss… zou ik niet durven!

Jiehaa!

Dat ik nood heb aan wat vakantie zeg ik al een tijdje. De voorbije jaren leefde ik van drukke periode naar drukke periode toe en slingerde ik van concept naar concept. Tussendoor deed ik nog wat optredens, ging ik hier en daar nieuw materiaal schrijven, nam ik enkele demo’s op, stak wat producties in elkaar, zong ik promo’s te velde, et le reste. Aaaaah, les vacances…

De ‘vakanties’ van de laatste jaren waren telkens in functie van het werk. Zeer leuk, daar niet van –I’m still a lucky bastard, I know! U hoort mij niet klagen, hoewel… 🙂 – maar het blijft ‘werken’ uiteraard. Qua mindset is dat toch anders.

Gelukkig heb ik nog altijd de allerALLERallerleukste job die er bestaat en ben ik nog steeds gedreven door de onderhuidse passie voor muziek, ook al ervaart iedere uitvoerend artiest steeds meer druk in deze ikbetaalnietvoormuziek-tijden. Nu ja, niet allemaal uiteraard. Sommigen hebben genoeg zuurverdiende centen op de rekening staan en anderen denken volgens mij niet eens na over de malaise die ons al zo lang treft.

Maar zoals ik al zei: ‘Jiehaa!’ dus. Mijn leukste vakanties zijn m’n werkvakanties: reizen naar een stad waar je eigenlijk niets van ziet. Wachten, vliegtuigen, treinen, taxi’s, bussen, metro’s, hotels, studio’s, zolders, kelders en restaurants. Niet al te boeiend, maar je komt er wel bij gelijkgestemden terecht; talentvolle mensen, die ook een zekere professionele druk kennen en hun boterham willen verdienen met muziek, maar bovenal toch gepassioneerd zijn door de melodieën die in hun hoofd rondwaren.

Waar was ik weer gebleven? Ah ja: ‘Jiehaa!’. Na iets meer dan een jaar gaat uw muzikale dienaar nog eens een dagje werken in de vermaarde Hansa Tonstudio in het mooie Berlijn, waar onder andere mijn naamgenoot Jürgens en David Bowie geschiedenis hebben geschreven. Niet dat dat mij interesseert -ik vind het idee dat ik enkele keren ga eten in het geweldige coa veel sexier- maar bij elk bezoek is er wel iemand die zich waagt aan name dropping. Nu ja, de vele gouden platen zijn een prima geheugensteun voor charels zoals ik, die niet onder de indruk zijn van grote namen.

Dat wordt toch weer even de ogen uitkijken, want het indrukwekkende gebouw staat vol apparatuur en instrumenten waar de gemiddelde muzieknerd zelfs zijn vrouw voor zou verkopen (echt waar!). Ik schrijf dit pocherige blogbericht natuurlijk vooral om enkele muzikale vrienden stikjaloers te maken, dat spreekt voor zich! 😉

Jolijt alom alweer en ondergetekende heeft opnieuw wat extra energie: tsjakkaa!

Bis zum nächsten Mal auf dem Blog, Udo x