BLOG: Grootmeesters 1.0

 

Moe maar voldaan. Na het basisidee zovele jaren geleden, na talloze hersenspinsels, meetings, telefoons, mails, herbedenken, opnieuw beginnen, rondrijden, partners zoeken, veel investeren, grasduinen, uitproberen, opnieuw beginnen, werken met muzikanten en creatievelingen, is het eindelijk zover: Grootmeesters 1.0.

Vandaag kan ik voor het eerst een resem vertrouwelingen inzetten om een technische doorloop en generale repetitie tot een goed einde te brengen. Vandaag ontdekken ze allemaal wat ik al zo lang in m’n hoofd heb. Alles is klaar, nu de uitvoering nog…

Vanaf 10 januari ga ik try-outen in Herentals en zet ik eindelijk de pet van artiest op. Het zal deugd doen!

Tot snel, Udo x

Speeldata:
10 januari CC ’t Schaliken in Herentals
23 januari : GC Ter Kommen in Hoeselt
28 januari : GC De Leest in Izegem
30 januari : CC Den Blank in Overijse
24 februari : CC De Mol in Lier
26 februari : CC Knokke-Heist in Knokke-Heist
21 april : CC Het Bolwerk in Vilvoorde
24 april : Wielingencentrum in De Haan
30 april : GC De Corren in Steenokkerzeel

Info & Tickets via Facebook Events

Het leven is een poppoll

selinaNa een fantastisch weekend vol prachtige kerstconcerten, waarop mijn muzikanten en ik overladen werden met warme complimenten, is het alweer maandagochtend 7 uur.  Na een bijzonder korte nacht wacht me een half dagje opnames voor mijn CC tour Grootmeesters. Ik word iets te vroeg wakker omdat mijn hoofd op volle toeren draait. Typisch iets voor mij. Het is als muziek schrijven: in de fase waarop het creatieve, slapende onderbewustzijn overgaat in het wakkere bewustzijn, blijven mijn meest creatieve hersenspinsels nog even leven. De links die mijn brein creëert hebben nog eventjes zuurstof en als ik niets opneem of noteer sterven ideeën een veel te korte dood.

Daarom: toch nog snel een in alle haast bij elkaar getokkeld blogbericht. Het is alweer even geleden dat mijn vingers mijn hersentsunami probeerden te volgen. Alvast met excuses voor de tik- en zinsbouwfouten door het pertinent gebrek aan slaap en koffie en het teveel aan oogprut.

Het leven is een poppoll. Ik  heb het al een paar keer getweet de voorbije weken. En ik zal het maar meteen toegeven. Ik heb het gepikt van mijn lief. Hiermee hoop ik meteen wat rust te brengen in huis, want creatieve oneliners van een andere creatieveling gebruiken zonder de credits toe te kennen, wel, dat ligt ten huize Mechels-Dendievel gevoelig. Artiesten, weet u wel.

In een boeiende uitzending van Reyers Laat met Kim Hertogs (actrice en ondernemer) en Bart Stouten (boekenrecensent Klara) werd Cobra’s Boekentop 50 besproken. Hertogs merkte zeer terecht op dat er wel fantastische boeken in de lijst stonden, maar dat de stemmende medemens enkel stemt op boeken die hij kent van horen zeggen of die hij echt gelezen heeft. En je kan ze onmogelijk alle 50 gelezen hebben. Boekenpareltjes zouden het dus ongetwijfeld afleggen tegen minder goede boeken. “Het is eigenlijk een poppoll,” zei Kim Hertogs. Waarop mijn lief vanuit de zetel repliceerde met haar zelfgevonden quote.

Ophef was er onlangs toen atlete Nafi Thiam tot Sportvrouw van het Jaar werd verkozen en dus niet topfavoriete en wereldkampioene boksen Delfine Persoon. Verontwaardiging alom, Wallonië stemde voor zijn kandidaat, het ons-kent-ons gevoel kwam bovendrijven etc… Populariteit haalde het van kwaliteit. Dat was de teneur.

Het leven is een poppoll. Elke sector heeft er last van. We spreken niet enkel over pakweg de wereld van de acteurs en de muziek. Populariteit is overal. Binnen sectoren, zelfs binnen bedrijven. Promotie en beloning van collega’s op hetzelfde werkeiland hangen niet louter af van kwaliteit. Helaas.

Vannacht las ik dat Slimste Mens en regisseur Adil al meteen profiteert van alle aandacht die zijn deelname aan het programma genereerde, want er worden meer bioscooptickets verkocht. De kassaverkoop van Adil’s film bewijst de poppoll-stelling en de kracht van het medium televisie. Top voor Adil uiteraard, maar zonder de media aandacht zouden minder mensen betalen om z’n film te zien. Nochtans zou zijn talent even groot zijn, alleen… minder gekend. Het zou me niet verbazen indien Adil eerstdaags een contract tekent bij Woestijnvis of een ander slim bedrijf.

Het is ook opvallend dat Andrea Faustini, een Italiaan met een fantastische stem zijn kans waagt in de Britse X-Factor. Hij eindigt onterecht derde en zal veel meer kansen genereren dan mocht hij aan de Italiaanse variant van X-Factor hebben deelgenomen. Waarom? Omdat heel de wereld meekijkt naar de nieuwe avonturen van Simon Cowell. Goed gezien.

Onze muziekbusiness is al lang ten prooi gevallen aan onze snelle maatschappij en al haar verzuchtingen. Sinds ik zo’n negen jaar geleden voor het eerst mijn opwachting maakte als ‘professionele zanger’ bij Tien Om Te Zien hoor ik oudere collega’s roepen dat er een gebrek is aan muziekprogramma’s. Ik wist van toeten noch blazen maar ben ondertussen mee op die kar gesprongen. Samen op de soms iets te weinig bevolkte barricade. Want wie niet gezien wordt, wordt vergeten.

Het stootte me tegen de borst toen ik een jaar of vier, vijf geleden in een interview met Erwin Deckers (Deckers & Ornelis, weet u nog?) las dat vtm geen muziekprogramma’s meer zou maken. Wat er al lang zat aan te komen werd werkelijkheid want het deed al jaren de ronde in de wandelgangen dat er steeds minder adverteerders waren en de resterende klanten niet geïnteresseerd waren in reclame tijdens muziekprogramma’s. Toen ik in de vtm-gebouwen de sympathieke Erwin in een meeting zag met de al even fijne Bert Geenen ging ik even dag zeggen en m’n hart luchten. Erwin nuanceerde meteen dat vtm geen programma’s meer zou maken met uitsluitend of overwegend muziek. Een combinatie tussen muziek en entertainment; dat kon nog wel.

Entertainment is een vies woord geworden. ‘Buzines is buzines’ van Marijn Devalck’s alter ego Boma flitst door m’n hoofd. Showbusiness is showbusiness. Perceptie en imago zwaaien de scepter en kwaliteit is van ondergeschikt belang. Mijn gewezen manager, wijlen Ronny Possemiers, zei het destijds al: “mensen kennen het verschil tussen goed, beter en best niet meer, iets is goed of slecht”. De trappen van vergelijking zijn een rez-de-chaussée geworden.

Het succes van een bedrijf, een persoon of een artiest is meer dan ooit afhankelijk van zijn populariteit. En aangezien er weinig tot geen muziekprogramma’s meer zijn wordt er aan imago gewerkt. Het levert bedrijfjes zoals dat van Kurt Frederickx veel werk op. Er wordt geschaafd aan het imago van artiesten. Jaren aan een stuk wordt er geboetseerd aan een imago dat de intrinsieke kwaliteiten opslokt. De immer vriendelijke Kurt feliciteerde me onlangs met mijn baard, want het was slim gezien om zo de media te halen. Ik was volgens hem goed bezig. Het is maar hoe je het bekijkt natuurlijk. “Ik had gewoon zin in een baard, maar vroeg of laat kruisen onze wegen,” zei ik hem. Ik zeg het hem al enkele jaren. Wie weet Kurt?

Het toont aan dat er ook in het kleine Vlaanderen gewerkt wordt aan en op imago. Talent is definitief ondergeschikt geworden aan al de rest. In Amerika is image building al jaren bepalend voor carrières. Ook in de muziek. Miley Cyrus evolueerde zo van een goed country zangeresje tot een popidool waar de sex en de swag vanaf druipt. De verborgen mechanismen achter bepaalde muziekcarrières… boeiend!

Krantenartikels, interviews over het privéleven en modereportages verdoezelen het feit dat er amper nog betaald wordt voor muziek. Een gevolg van de oogluikend toegestane illegaliteit, zijn de 360 graden deals die platenfirma’s noodgedwongen afsluiten met artiesten. Zo verdienen platenfirma’s niet enkel meer op platenverkoop (dat kost enkel geld), maar ook op management, boekingen, inkomsten van uitvoerende rechten, sponsor deals en -als ze geluk hebben dat de artiest ook zelf creëert- op publishing (uitgave rechten). Je kan het platenfirma’s niet kwalijk nemen.

Zelf de eigen singles opkopen wordt zo interessanter want een artiest op nummer één heeft meer airplay en aansluitend zit een single ook vaker in de playlist van een radiozender. De extra media aandacht die het succes met zich meebrengt genereert meer optredens en andere boekingen of schnabbels. Een artiest die populairder wordt krijgt meer aanvragen, draaft op in allerhande muziek -excuseer!- entertainment programma’s en evolueert in het beste geval naar een soort cultfiguur.

Het schiet me te binnen dat ik ondertussen meer en meer lijk op de mannen van de oudere garde, die hun wijsheid geregeld durven verkondigen op feestjes en in één of andere donkere backstage. Wie weet word ik snel zelf als oude zaag bestempeld. Maar oude zagen hebben gelijk.

Kwaliteit blijft altijd bovendrijven heeft iemand me ooit eens wijsgemaakt. Ik heb dat steeds geloofd. En ik wil daarin blijven geloven. Kwaliteit is waar ik voor wil blijven staan. Tijdens kerstconcerten, op gastoptredens, live op een festival,… kwaliteit moet de maatstaf blijven.

Binnenkort gaat de nieuwe CC tour Grootmeesters van start. Een nieuwe stap in m’n carrière. Ik heb zoveel zin om de komende jaren de Vlaamse CC’s aan te doen met een kwaliteitsvol programma. Ik wil voor één keer niet focussen op het puur entertainen, maar dan wel op het musiceren vanuit het hart. Er is hard aan Grootmeesters gewerkt en er moet nog hard aan gewerkt worden.

Zelfs weinig slaap houdt me vandaag niet tegen; noch om een veel te lange blog te schrijven, noch om er tegenaan te gaan. Grootmeesters, ik kom eraan!

We shall overcome!

Udo x

 

PERSBERICHT – Nieuwe stap in carrière Udo: zanger voor het eerst naar theaters

Udo Zingt Koning Tuur smallVoor het eerst in zijn carrière bereidt Udo een theatertour voor. De allround zanger zet met ‘Grootmeesters’ een nieuwe stap in zijn carrière. Udo wil zich dan ook meer richten op het theatercircuit. In ‘Grootmeesters’ fungeert het repertoire van een binnen- of buitenlandse grootmeester als rode draad, waarna het publiek wordt meegevoerd op een muzikale reis langsheen evergreens en verborgen parels van diverse grootmeesters uit Vlaanderen en ver daarbuiten.

Voor zijn eerste Grootmeesters tournee spitst Udo zich toe op het oeuvre van Will Tura, de bijna 75-jarige keizer van het Vlaamse lied, die als eerste Udo’s talent opmerkte.

Udo: “Voor mij is Will Tura als mens en als artiest de absolute top. Ik heb Will altijd graag gehad en de weg die hij heeft afgelegd is fenomenaal. Alleen al het aantal liedjes dat hij uitbracht, daar zitten echt wereldnummers tussen! Voor mij is deze eerste ‘Grootmeesters’ een ode aan de man die mij aanspoorde om muziek te maken en met wiens nummer ‘Ik Mis Je Zo’ ik het EEN-programma ‘Zo Is Er Maar Eén’ won. Ik kan Will niet genoeg bedanken voor zijn invloed op mijn carrière.”

Udo: “Ik kan Will niet genoeg bedanken voor zijn invloed op mijn carrière.”

In ‘Grootmeesters: Udo Zingt Koning Tuur’ laveert de zanger langsheen het repertoire van zijn grote voorbeeld en maakt hij logische overgangen naar artiesten en Vlaamse tijdgenoten zoals Louis Neefs, Ann Christy en Johny White. Nummers van buitenlandse artiesten komen evenzeer aan bod. Zo stak Tura zijn bewondering voor Gilbert Bécaud nooit onder stoelen of banken en zong hij ter nagedachtenis van zijn broer Staf het emotionele ‘Alleen Gaan’, een Nederlandstalige versie van Frank Sinatra’s klassieker ‘My Way’.

Voor Udo is deze eerste ‘Grootmeesters’ slechts een begin. “Een programma opstellen voor culturele centra is een ware verrijking. Ik heb ondertussen de smaak te pakken en kijk al uit naar nieuwe ontdekkingsreizen langs oeuvres van andere grootheden zoals bijvoorbeeld Sinatra. Maar dat is vooralsnog toekomstmuziek,” aldus een gemotiveerde zanger.

Speeldata ‘Grootmeesters : Udo Zingt Koning Tuur’:
10/01 : CC ’t Schaliken in Herentals
23/01 : GC Ter Kommen in Hoeselt
28/01 : GC De Leest in Izegem
30/01 : CC Den Blank in Overijse
24/02 : CC De Mol in Lier
26/02 : CC Knokke-Heist in Knokke-Heist
21/04 : CC Het Bolwerk in Vilvoorde
24/04 : Wielingencentrum in De Haan
30/04 : GC De Corren in Steenokkerzeel

Grootmeesters: van concept tot affiche

Lieve vrienden,

Zonet kreeg ik enkele ‘making of’ fotootjes van de allereerste affiche van Grootmeesters. Ik deel ze graag met jullie! Het lijkt me leuk jullie ook wat meer te vertellen over de geschiedenis en de ontwikkeling van het concept en het idee achter de affiche.

Grootmeesters: het ontstaan van het concept
Udo en toenmalig premier Yves Leterme na Udo's overwinning in Zo Is Er Maar Een.Kort na de winst in Zo Is Er Maar Een wilden mijn toenmalige platenmaatschappij Sony Music, wijlen m’n manager Ronny Possemiers en ikzelf de Nederlandstalige kaart trekken. De vraag bij het publiek naar zowel een single versie van Ik Mis Je Zo als een Nederlandstalig album bleek groot en het leek me spannend om dit door te trekken in een tournee langs Vlaamse culturele centra.

Het eerste idee was om na Ik Mis Je Zo een concept Udo zingt Tura te doen, maar zowel Sony Music als Will zelf zagen dit niet meteen zitten. Enerzijds had Will plannen met zijn verjaardag en zoveel jaar carrière (nieuw album bij Universal, best of bij Sony, tournee etc…) en anderzijds had Sony wel een punt dat je best eerst met nieuw Nederlandstalig materiaal uitpakt wanneer je je als artiest op nieuwe paden begeeft. Om niet in het kielzog van een commerciële machine te belanden en te leren van de wijze raad die me werd gegeven, liet ik dat eerste plan varen en ben ik aan de slag gegaan met het concept dat de werktitel 100% Nederlands droeg. De titel bleef heel die tijd onveranderd en Sony’s boekingskantoor DAY1 bundelde de krachten met het gespecialiseerde kantoor Kras Artist om mijn eerste stapjes in de wondere wereld van de culturele centra te zetten. Een hele belevenis! 🙂

 

Behalve eigen repertoire bracht ik covers van nummers die ik zelf hoog inschatte en ik kwam al vlug tot de conclusie dat dit mij lag. Veelal greep ik terug naar het repertoire van een aantal gevestigde waarden zoals Ann Christy, Louis Neefs, Will Tura, Johny White, Bart Herman, maar ik maakte ook bruggetjes naar pakweg Clouseau, Stijn Meuris en Marco Borsato. Een mooie ode en een door het publiek gesmaakt repertoire, al zeg ik het zelf. Het leukste aan die mix zijn de uitvoeringen van evergreens en verborgen pareltjes zoals het nostalgische Mijn Oma van Ann Christy (wat in een smaakvol bossanova-jasje gestoken werd) of het romantische Geen Zomer Zonder Jou van WIll Tura (dat ook op mijn album Barrières staat).

 

In mijn bindteksten had ik het vaak over ‘grootmeesters van de Vlaamsche muziek’ of ‘grootmeesters der Nederlanden’ en zonder het zelf goed en wel te beseffen had ik op dat moment de titel in m’n hoofd van het concept waar ik graag nog jaren mee wil doorgaan…

Mijn bedoeling is niet om gehele repertoires van grootmeesters te brengen als een soort van copycat, maar eerder om ongeveer tweejaarlijks een mooie mix te brengen van Nederlandstalige chansons, doorspekt met nummers van één specifieke grootmeester, die als een soort van rode draad doorheen het programma zullen fungeren. Links en rechts zal ik dus refereren naar artiesten of nummers die op de één of andere manier verbonden zijn met de grootmeester. Dat extra pigment is wat ik zocht om me te onderscheiden van concepten van collega’s, zoals bijvoorbeeld de mooie ode’s van Free Souffriau aan Ann Christy, van Bandit, Mariska Bé & Ive Renaarts aan Will Tura of van Connie Neefs aan broer Louis Neefs.

Grootmeesters: de affiche!
Al heeeeel lang zit ik met een tekening in m’n hoofd. Het woord ‘grootmeesters’ roept bij mij associaties op met Rubens, Brueghel, de gebroeders van Eyck, maar ook met de oudheid, mijn favoriete stripheld Thorgal, ridders, vaandels, jonkvrouwen, enzovoort. De weinige mensen die ik over m’n idee aansprak vonden het een beetje vreemd. Ze konden zich geen beeld vormen van wat ik hen met zoveel vuur probeerde uit te leggen en zodoende borg ik mijn plan weer op.

Totdat ik begin dit jaar deze fantastische video zag van John Mayer, die een gelijkaardig idee had voor zijn album en, net als ik een ambachtelijk artiest wou aanspreken, om zijn idee om te zetten. Ik realiseerde me plots dat ik als artiest moet durven afgaan op mijn buikgevoel en m’n artistieke en creatieve ideeën moet durven realiseren. Diezelfde dag ging ik aan het werk…

 

Enkele uren later had ik een collage klaar van hoe de Grootmeesters affiche eruit moest zien. Ik scande het in en sprak mijn goede vriend Jurgen Robyns van LOBO Photography aan. Jurgen is al langer geboeid door kalligrafie en hij was meteen mee. Driewerf hoera!!! 🙂

grootmeestersdraft1grootmeestersdraft2

De volgende weken evolueerde de affiche tot een tastbaar iets. En alles wat ik in mijn hoofd had, werd door Jurgen tot in de perfectie tot leven gebracht met potlood en papier! Het klinkt misschien gek, maar het was bijzonder emotioneel om te zien hoe ideeën werkelijkheid kunnen worden. Plotseling leek de geboorte van Grootmeesters zeer dichtbij…

KT20130815 1KT 20130903 - 05 1KT 20130903 - 07 1

KT FINAL2

Voor meer informatie over de allereerste ‘Grootmeesters’, ‘Udo Zingt Koning Tuur’, kan u doorklikken naar de conceptpagina of kan u het persbericht lezen.

In het menu links boven vindt u bij ‘Boek nu’ alle andere formules zoals Live, Live on tape, gastartiest, enzovoort.

Heel veel muzikale groetjes, Udo x