Bonne m*rde Roberto!

Digi-vrienden!

Het is bijna zover: Europa kruist de muzikale degens in Malmö. Benieuwd hoe onze Belgische kandidaat Roberto Bellarosa het ervan af zal brengen.

Ik moet het nummer nog eens beluisteren, maar was bij de voorstelling van de song zo’n 4 maanden geleden alleszins niet onder de indruk van de zuiverheid, de inleving en het Engelse accent van onze vriend; al speelt dat geen rol van betekenis in dergelijke wedstrijd. Ik had trouwens het idee dat onze vaandeldrager weinig geslapen had, wat als zanger niet ideaal is om de hoogste noten juist te raken. Er was Roberto vermoedelijk ook weinig tijd gegund om de single in te oefenen en eigen te maken. What’s new pussycat? Enfin, maanden later zal het vermoedelijk wel beter klinken, zeker met een ervaren backing als Ivann in het team! Dat Bellarosa met glans mag winnen, zodat we volgend jaar in Brussel kunnen gaan kijken naar het liedjescircus!

Het heeft trouwens niet veel gescheeld of ondergetekende stond ook in Malmö te koekeloeren op het podium. Tussen mijn bezigheden door heb ik voor Wit-Rusland mijn zware mannelijke Russische stem bovengehaald en backing vocals ingezongen voor deelneemster Alyona Lanskaya.

Zij zingt een compositie van songfestivalspecialist Marc Paelinck en tekstschrijver Martin King. En de blonde deerne had blijkbaar voldoende overtuigingskracht om de Noorse winnaar van 2009, Alexander Ryback, te laten figureren in haar videoclip. Soit, een trip als backing naar Malmö had me zeker wat extra schrijfdagen met bevriende songschrijvers opgeleverd en met wat geluk had ik misschien wel Anouk haar tattoos eens van dichtbij kunnen zien. Maar deze huismus is eigenlijk blij dat hij in Belgenland vertoeft. Twee weken tussen Zweedse schonen is in deze relatief drukke periode niet echt aan te raden.

En trouwens, als ik op het podium van het Eurovisie Songfestival sta wil ik daar als lead vocal staan, met een knaller van een song, om er de overwinning in de wacht te slepen. Zingen is plezant, maar winnen ook, zeg dat ik het u zeg! Mijn glazen bol ben ik ergens onderweg kwijtgeraakt, maar als alles ooit meezit, mja… dan zou ik een deelname wel overwegen.

Anyway, bonne m*rde Roberto en Sony Music!

Solayo, Udo x

Bronch Man = still alive!

Beste vrienden,

Tijdens de repetities en de soundcheck van de kerstpremière voelde ik dat er iets niet OK was met mijn longen en de dag erna vond mijn lichaam het blijkbaar nodig om te crashen. Het moet van mijn tienerjaren geleden zijn dat ik nog zo lang ziek ben geweest. Het kon ook niet uitblijven want dit jaar was ik bij wijze van spreken meer ziek dan gezond. Ziek zijn en gaan werken wreekt zich hoedanook, al heb ik soms geen keuze…

Ondertussen ben ik de tel kwijt van de dagen dat ik in bed lig. De medicatie doet z’n werk, al mag dat van mij sneller dan nu het geval is. De voorbije week moest alles wijken, maar vandaag moet ik toch langs bij DB Video om de opnames van anne te bekijken en morgen draaf ik op als getuige op het huwelijk van een fijne collega. Tussendoor probeer ik zoveel mogelijk te rusten en te genezen zodat ik snel weer op de planken -excuseer: granieten kerkvloeren- kan staan.

Mijn longen lijken nog steeds een middeleeuwse hoestmotor te bevatten die, eens hij op gang komt, niet meer te stoppen is. Zeer vervelend wanneer je beroep zanger is. Alleszins hoop ik toch min of meer klaar te zijn voor het akoestische gastoptreden donderdag en voor het kerstconcert vrijdag. Ik zal nog geen 100% zijn, maar zal dat indien nodig proberen te verstoppen voor de aanwezige pastoors!

Langs deze weg wil ik graag mijn muzikanten, team en Ivann bedanken om vorig weekend de honneurs waar te nemen in Grimbergen. Alles is blijkbaar prima verlopen en ik had van deze geweldige collega niet anders verwacht.

Dankuwel lieve mensen allemaal voor jullie geduld. En voor de vele fijne berichten! Ze doen me heel veel plezier!!!

Bronchodiale groeten,

Bronch Man x
(still alive!)