Udo wint auditieronde Eurosong en gaat voor een boodschap voor Europa

logo Copenhagen 2014 ESC

Met 93% haalde Udo de hoogste score van de dertig audities van Eurosong. De zanger blijft erg nuchter bij dit mooie resultaat en blikt vooruit op de wedstrijd. Op de Eregalerij van SABAM en Radio 2, waar hij een eerbetoon bracht aan de overleden Johnny White, gaf Udo een interview aan Eurosong.be.

Over zijn favorietenrol zegt Udo: “Het is niet omdat je een aflevering wint dat je favoriet bent. Ik zou mezelf dan ook geen favoriet noemen. Er zijn sterke kandidaten en er zullen ongetwijfeld goede nummers tussenzitten.”

Zijn keuze voor Ne Partez Pas Sans Moi van Céline Dion was voor Udo evident: “De manier waarop Céline Dion zingt, zo zing ik ook graag: emotie in de strofes en lange, hoge noten in de refreinen. Een singer-songwriter nummer van Milow bijvoorbeeld zou me minder liggen.”

Over zijn Eurosong-nummer vertelt de winnaar van de auditieronde dat hij op zoek ging naar een nummer waarin een heleboel Eurovisie Songfestival-ingrediënten zitten, zowel wat de muziek als de act betreft. Het lied hoeft volgens hem ook niet binnen zijn normale repertoire te passen.

Udo: “Als ik het geluk heb om mijn land te vertegenwoordigen, zou ik graag een lied met een boodschap voor Europa brengen, dus niet een nummer zoals Me And My Guitar of een lied over de liefde bijvoorbeeld. Het kan cliché klinken, maar als artiest mag je al eens een boodschap brengen.”

Unsound: voor wie het enigszins wil begrijpen

Mmmja,

In het nieuws: alweer zoveel mensen die hun job verliezen. Alweer in de creatieve sector en als gevolg van de digitale revolutie. Ik vraag me dikwijls af waarom ik soms op de barricades durf te staan. Al bij al mag ik niet klagen: ik verdien mijn boterham met optredens en kan overleven in een sector die al tientallen jaren klappen krijgt. Nu ja, ik verlies enorm veel tijd en geld wanneer ik nummers schrijf, demo’s opneem, producties, muzikanten, studio’s, technici, mixers, promomensen etc… betaal. Ik ga ook de baan op om gratis op te treden, koop onderweg een broodje en een drankje, tank de wagen vol, enzovoort. Enfin, muziek is mijn leven geworden en niets is mij teveel om mijn creatieve hersenkronkels uit te brengen en te promoten. Ook al kost het alleen maar geld en raak je nooit uit de kosten. Want wie wil nu nog voor muziek betalen? Je moet wel gek zijn!

Ik blijf alleszins investeren. Ook al is er door het Internet een doorgedreven internationalisering, waardoor de druk ontstaat bij alle platenfirma’s en heel wat nationale radiozenders om internationale nummers voorrang te geven. Hierdoor worden nationale artiesten dikwijls ‘vergeten’ want ‘niet passend binnen het muziekprofiel van de zender’ (zie ook de reactie van Bart-Jan Depraetere van Q-Music op mijn Facebook-pagina, waarvoor dank Bart-Jan. Much appreciated!)

Dus waarom sta ik soms op de barricades? Omdat ik niet tegen onrecht kan. Heel wat mensen binnen de sector wordt onrecht aangedaan. Al meer dan een decennium lang wordt muziek gratis en à volonté gedownload en de verkeerde mensen verdienen er geld mee. Of beter gezegd: de juiste mensen verdienen er niets mee. Auteurs en componisten bijvoorbeeld: het zijn uitstervende rassen.

Het is wat het is. De komst van het Internet en van de cowboys die het www onveilig maken, hebben heel wat creatieve sectoren geraakt. Het aantal ontslagen en herstructureringen is niet meer bij te houden. Studio’s sluiten wereldwijd, muzikanten, producers, medewerkers van platenmaatschappijen, technici, bookers, schrijvers,… verkopen hun materiaal en gaan voor een andere job. Niet alleen de muzieksector heeft zwaar te lijden, ook nu lees je weer dat er in de journalistieke sector 200 banen verloren gaan. (Lees: Mediahuis schrapt 205 banen)

Sabam, Simim, PlayRight en heel wat andere beheersvennootschappen doen hun stinkende best om alsnog kruimels te verzamelen voor de creatievelingen die ten onder gaan aan de digitale economie. Zo is het naar mijn bescheiden mening een logische stap dat Telenet, Voo, Belgacom en andere internet providers extra sommen geld worden gevraagd voor auteursrechten. Ik vind zelfs dat niet enkel Sabam dit moet eisen, ook beheersvennootschappen die naburige rechten beheren zouden dergelijke eis moeten stellen. Desnoods moeten individuen dezelfde eis stellen. Want velen worden effectief benadeeld en gefnuikt in hun creatieve ontwikkeling.

De Staat geeft, bij monde van de FOD Economie, ongevraagd advies in de materie en pleziert daarmee de internet providers. (Lees: FOD Economie komt tussen in conflict tussen Sabam en internetproviders) Juridisch gezien heeft de FOD Economie al niets te zoeken in het private beheer van de rechten van de 25.000 auteurs en componisten die door Sabam vertegenwoordigd worden. Het feit dat de Staat ook nog eens partijdig is -al is het maar omdat er ex-Belgacommers op de FOD Economie werken- geeft het geheel een wrange nasmaak. (Lees: VAN Belgacom NAAR de FOD Economie of Selor)

Dat de platenindustrie door het Internet al jaren aan het wegrotten was, nog voor de algehele crisis toesloeg, dat interesseert blijkbaar geen kat. Integendeel: mensen ergeren zich aan ‘de geldwolven van Sabam’, terwijl ze uit het oog verliezen dat er wel degelijk artiesten zijn die muziek creëren en er meerdere organismen en bedrijven zoals Sabam instaan voor het correct beheer van alle rechten. Je kan niet zomaar gratis gebruik maken van iets wat door anderen gecreëerd werd en waarvan zij willen leven. Ik ga ook niet dagelijks de bakkerij leegplunderen en broden weggeven op straat, ook al heb ik daar soms zin in.

Alsof de negatieve publieke opinie al niet erg genoeg is, dreigt de politiek hier nu ook op in te spelen. Ik zou anders niet weten hoe ik de uitspraken van Johan Vande Lanotte moet interpreteren. Straks zijn er verkiezingen en electoraal gezien zouden populistische uitspraken over het niet willen betalen van extra auteursvergoedingen niet misstaan in een campagne. In het belang van de consument? My ass! Maak dat de spreekwoordelijke kat wijs. Pak liever de Kim Dotcoms van deze wereld aan in plaats van het nog erger te maken.

Het spreekt ook voor zich dat alle middelen zullen worden uitgeput zodat providers geen verloning zullen moeten uitkeren aan rechthebbenden. Alleen al juridisch gezien wordt dit een helse strijd met als reden waar iedereen zich graag achter verstopt: “het is niet omdat de mogelijkheid er is dat men daadwerkelijk illegaal gaat downloaden”.

Komop zeg! Get real people! Er wordt massaal illegaal gedownload: muziek, boeken, films, games, software, noem maar op. Het Internet is gewoonweg een synoniem voor gratis. Al meer dan een decennium lang. Het is een verworven recht van iedereen. Onterecht!

Internet providers gooien met gigabytes naar elkaar om zoveel mogelijk klanten aan zich te binden. Hoe zou dat toch komen? Dat klanten illegaal downloaden is niet gezegd en de firma kan daar ook niet verantwoordelijk voor worden gehouden. Ze kan ook niet optreden als waakhond, al is het maar omwille van de inbreuken op de privacy. Neen, CEO’s en advocaten van internet providers laten er hun slaap niet voor. Lekker uitstrekken ’s ochtends, een stevig ontbijt, een kopje koffie en straks is de maand alweer om. Dan staat er weer wat extra geld op de rekening en is het uitkijken naar de volgende vakantiebestemming. Kreta? Of toch maar Malibu. Ja, doe die laatste maar!

Ondertussen tikt de klok verder en wordt er geen bal gedaan aan de oneerlijkheid van het world wide web. Of toch. Excuseer! De Nederlanders van Terre des Hommes vatten de koe bij de horens en wisten op hun geheel eigen manier maar even 1000 kindermisbruikers te lokaliseren. Daar waar anders iedereen ongemoeid werd gelaten. Fantastisch! (Lees: Terre des Hommes vangt 1000 kindermisbruikers)

Misschien is het een idee om eens wat illegale downloaders te lokaliseren op een slimme, edoch wettige manier en vervolgens de provider(s) waar ze een abonnement hebben mee aan te klagen? Komop platenfirma’s en organismen, waar wachten jullie op?! Het zou een piste kunnen zijn. Alleszins lijkt het me geweldig fijn om eens wat schade aan te brengen bij diegenen die nu al tientallen jaren schade toebrengen aan onze sector en er nog geld mee verdienen ook.

Enfin, dit gezegd zijnde… ik dacht even een kort blogbericht te schrijven (opzet mislukt) om te zeggen dat er een extended trailer online staat van Unsound, een reportage-achtige film over vijf artiesten die in deze ‘all for free’ tijden het hoofd boven water proberen te houden en proberen te leven van hun muziek. Alle oneliners uit de trailer slaan wat mij betreft de nagel op de kop. Echt, de moeite om te bekijken. Al is het maar om een beetje een zicht te krijgen op hoe het Internet het leven van creatievelingen bemoeilijkt, hun creatieve ontwikkeling fnuikt en hoe digitale cowboys profiteren van de digitalisering in het all for free tijdperk.

Unsound: extended trailer rough cut from Count Eldridge on Vimeo.

Sterkte aan iedereen die de voorbije week zijn job verloor… kop op!

Udo x

Wreed dikke ambras met MNM!

Over m’n privé praten? Nee, dank u. Daar heeft tenslotte niemand zaken mee. Naar feestjes gaan? Nee, niet echt. Ook afterparty’s van awardshows zijn niet meteen aan mij besteed. Zeker niet als ik de dag erna moet werken want dan ben ik graag de professional die de stembanden genoeg slaap gunt.

Voor De Eregalerij van Radio 2 maak ik echter graag een uitzondering. Drie jaar geleden vertolkte ik er Sammy van Rocco Granata, een lied dat Rocco met zeer veel liefde voor z’n dochter schreef, over het drukke artiestenbestaan en de weinige tijd die hij bijgevolg voor haar had. Sinds toen wil ik De Eregalerij niet meer missen. En sinds hij oude bekenden tegenkwam op de afterdrink, volgt mijn pa in m’n kielzog. Leuk om hem dan te zien stralen.

Elk jaar opnieuw zijn er ook een handvol media professionals (lees: journalisten, fotografen en cameramensen) die op zulke avonden moeten werken en verslag dienen uit te brengen over de ditjes en de datjes van de showbizz. Met welke muzikale projecten je bezig bent is niet zo belangrijk, maar hoe het nu echt met je gaat en of je wel gelukkig bent dat is veel relevanter uiteraard. Want je hebt toch al een nieuwe vriendin heb ik gehoord, niet? Is ze dat daar (wijzend)? Het zijn zo van die momenten waarop ik graag Fons de beenhouwer of Jeanine van de droogkuis had willen zijn en niet Udo de artiest.

Door mijn studies en mijn werkervaring heb ik een grote voorliefde voor de journalistiek. Ik heb ook ontzettend veel respect voor journalisten. Of ze nu voor de zelfuitgeroepen serieuze media werken of voor de zogezegde roddelboekskes, ze hebben allemaal gestudeerd en oefenen hun job met de nodige sérieux uit. Ook de journalist die nog niet zolang geleden ongevraagd enkele pagina’s wist te vullen over mijn privéleven en gisteren hard z’n best deed om niet te dicht in mijn buurt te komen.

Volgens de gekende anonieme bronnen, brieven, emails en weetikveelwatnogallemaal zal  ik de voorbije weken waarschijnlijk wel al zo’n stuk of honderd zesendertig lieven hebben versleten. Nonsens natuurlijk, maar elke vrouw waar ik ook maar even naast loop, dag tegen zeg of mee op de foto sta is een niet ondenkbare piste. Wie heeft daar eigenlijk iets aan vraag ik me af? Willen mensen dat echt wel lezen? Enfin, de blunder van de avond trofee ging naar goede vriend Stijn Van Hove van Het Laatste Nieuws, die in de dame naast mij een primeur zag en zijn meegereisde fotograaf prompt de opdracht gaf enkele foto’s van mij en ‘m’n nieuwe vriendin’ te nemen.

Gelukkig was bij de meeste aanwezigen het relativeringsvermogen groot genoeg, ook bij de fijne dame waarmee ik op de foto sta: de vriendin van Rino Vereecke, nethoofd van MNM. Ze kon er eens goed om lachen en zo werd wreed dikke ambras met MNM en een kleine blamage voor Het Laatste Nieuws vermeden (tadaaaa)! Eind goed al goed alweer en niets dan tevreden gezichten na een fijne editie van De Eregalerij. Proficiat Radio 2, Sabam en alle artiesten!

In alle haast ben ik Stijn Van Hove de cliché-vraag vergeten te stellen of zijn trofee een mooie plaats krijgt. Voorgekauwde antwoorden zijn: op de schouw en in de kast. Of toch maar op het toilet? Stijn? En mag ik een fotograaf langssturen? In afwachting zet mijn eindredacteur alvast een sappige titel boven dit schrijfsel ;-p